Borg is een verkort woord voor waarborg of onderpand. Een huurder betaalt borg aan de verhuurder aan het begin van de huurperiode en dit moet ervoor zorgen dat een huurder de woning goed onderhoud. Eventuele schade (veroorzaakt door de huurder) kan gevolgen hebben voor het (gedeeltelijk) terugkrijgen van de borg. De borg kan ook dienen als betaalmiddel bij een opgelopen huurachterstand.

Hoogte van de borg

Wettelijk is er niets vastgelegd over regels omtrent borg. In het algemeen komt de borg overeen met één maand kale huur. Een verhuurder is in principe vrij zelf te bepalen hoeveel borg hij vraagt, op basis van eerdere uitspraken van rechters kan je echter vaststellen dat borg gevraagd kan worden oplopend tot maximaal drie maanden huur.

Om er zeker te zijn dat er geen misverstanden ontstaan over de borg is het verstandig om deze altijd via een bankrekening te betalen. Op die manier staat de hoogte van de borg zwart op wit. Betaalt een huurder contant, dan is het aan te raden het bonnetje of de kwitantie heel goed te bewaren. Op deze manier wordt onduidelijkheid over de borg achteraf voorkomen.

Borg inhouden

Als een huurder de huur niet betaalt, kan de borgsom worden ingezet als betaalmiddel. Een verhuurder mag de huur in dat geval aftrekken van de borgsom. Wanneer er aan het eind van de huurperiode geen betalingsachterstand is en er tijdens de eindinspectie ook geen schade is geconstateerd, is een verhuurder verplicht de borg terug te betalen aan de huurder. Wordt er tijdens de eindinspectie wel schade geconstateerd? Dan moet de verhuurder aantonen dat het inhouden van de borg gerechtvaardigd is. Als de huurder het niet eens is met de uitslag, kan een procedure worden gestart bij de (kanton)rechter.

Borg en sleutelgeld

Borg is niet hetzelfde als sleutelgeld, geld dat een huurder moet betalen om de sleutel in ontvangst te nemen. In Nederland is het vragen van sleutelgeld verboden, omdat het wordt gezien als een vorm van bemiddeling. Het stellen van een borgsom is daarentegen wel wettelijk toegestaan.