Corporaties soms creatief met huisvesten van vergunninghouders
Met de toestroom van asielzoekers is de vraag naar sociale huurwoningen in Nederland alleen maar gestegen. Gemeenten en woningcorporaties bedenken soms creatieve oplossingen om vergunninghouders (asielzoekers die een verblijfsvergunning hebben gekregen) te huisvesten. Aedes, de vereniging van woningcorporaties, zet een aantal voorbeelden op een rij.
Amsterdam: ‘community building’
De gemeente Amsterdam werkt samen met woningcorporaties in de hoofdstad om vergunninghouders te huisvesten op tijdelijke locaties waar ook studenten en jongeren wonen. Deze menging is een bewuste keuze, legt ontwikkelaar Richard Winkels uit: “Huisvesting van vergunninghouders is een groot maatschappelijk vraagstuk. Naast bouwtechnisch is het vooral een integratievraagstuk. Daarom kiezen we altijd voor een mix van toewijzing aan vergunninghouders en andere woningzoekenden.”
Amsterdam zet nadrukkelijk in op deze vorm van integratie en noemt het zelf ‘community building’. De gemeente benadrukt dat reguliere woningzoekenden door deze maatregelen niet in de knel zullen komen.
Den Bosch: corporatiekantoor omgebouwd
In Den Bosch komt woningcorporatie Zayaz met een inventieve oplossing: het bouwt zijn eigen voormalige hoofdkantoor om tot 70 appartementen. 40 hiervan zijn bestemd voor alleenstaande reguliere woningzoekenden, de andere 30 gaan naar vergunninghouders. Bestuurder Mohamed Acharki noemt het een logische keuze: “De vraag naar woonruimte voor mensen die snel en tijdelijk ruimte zoeken, is groot. En de druk in de gemeente om statushouders op te nemen neemt toe. Wij denken in ons voormalige kantoor een mooie combinatie te maken.”
Nijmegen: woonunits op studentencomplex
Nijmegen huisvest zo’n honderd statushouders in demontabele woonunits op een voormalig studentencomplex. Buurtbewoners worden ingezet als ‘maatje’ om zo het integratieproces te bevorderen. Paul van Roosmalen, voorzitter van het Platform Nijmeegse Woningcorporaties, is optimistisch over het project, maar denkt wel dat meer overheidshulp noodzakelijk is. “Huisvesting van deze doelgroep is een zeer complex vraagstuk. Een kantoor bouw je bijvoorbeeld niet even om. Ik denk daarom dat de overheid zal moeten bijspringen, ook financieel. Gemeenten en corporaties kunnen dat niet allemaal zelf.”
Veelgestelde vragen
Waarom zoeken woningcorporaties naar creatieve oplossingen voor de huisvesting van vergunninghouders?
De vraag naar sociale huurwoningen is sterk gestegen door de toestroom van asielzoekers. Gemeenten en woningcorporaties moeten vergunninghouders, die een verblijfsvergunning hebben gekregen, huisvesten. Dit is niet alleen een bouwtechnisch, maar ook een maatschappelijk en integratievraagstuk, wat vraagt om inventieve benaderingen.
Welke concrete voorbeelden van creatieve huisvesting worden in het artikel genoemd?
In Amsterdam worden vergunninghouders gehuisvest op tijdelijke locaties samen met studenten en jongeren, gericht op 'community building'. Woningcorporatie Zayaz in Den Bosch bouwt zijn voormalige hoofdkantoor om tot 70 appartementen, waarvan een deel voor vergunninghouders. Nijmegen huisvest statushouders in demontabele woonunits op een voormalig studentencomplex.
Hoe wordt integratie bevorderd bij deze huisvestingsprojecten?
Integratie is een belangrijk onderdeel van de aanpak. In Amsterdam wordt ingezet op 'community building' door vergunninghouders te mengen met andere woningzoekenden zoals studenten en jongeren. In Nijmegen worden buurtbewoners ingezet als 'maatje' om het integratieproces van de statushouders te ondersteunen.
Komen reguliere woningzoekenden in de knel door deze creatieve huisvestingsoplossingen?
De gemeente Amsterdam benadrukt dat reguliere woningzoekenden door deze maatregelen niet in de knel zullen komen. In Den Bosch worden de omgebouwde appartementen verdeeld: 40 voor alleenstaande reguliere woningzoekenden en 30 voor vergunninghouders, wat een combinatie van beide doelgroepen mogelijk maakt.
Welke uitdagingen ervaren corporaties bij de huisvesting van vergunninghouders en welke hulp is nodig?
De huisvesting van deze doelgroep is een complex vraagstuk. Het ombouwen van bijvoorbeeld een kantoor is geen eenvoudige taak. Woningcorporaties en gemeenten kunnen dit niet allemaal zelf en denken dat meer overheidshulp, ook financieel, noodzakelijk is om deze projecten te realiseren.
